Review - Where Winds Meet - Gratis topgame met serieuze schaduwzijde
In dit artikel:
In 2016 bestond er al een 3D-mmorpg-mobilegame met de naam Tian Xia, een zwakker presterende showcase voor NetEase’s destijds tien jaar oude Messiah Engine. Tien jaar later gebruikt Everstone Studio diezelfde engine voor Where Winds Meet, een gratis te spelen openwereld‑actiegame in een wuxia‑setting (martial‑artsfictie) die zich losjes baseert op het China van rond de tiende eeuw. De titel verscheen in early access in 2024 en kreeg een officiële release in november 2025; sindsdien staat het regelmatig hoog in de Steam‑lijsten en heeft het spel meer dan 15 miljoen spelers aangetrokken.
Wat opvalt is dat Where Winds Meet aanvoelt als een volwaardige AAA‑ervaring, ondanks dat de basisversie gratis is. De wereld is grafisch fraai vormgegeven (pc en PS5 met raytracing), bevat dynamische weers‑ en vuursystemen en biedt omvangrijke content: een diepe charactercreator, uiteenlopende wapens met unieke skills, grote open omgevingen, baasgevechten en stages die soms bijna mythisch aanvoelen. Gameplay leunt op third‑person actie met veel ontwijken, pareren en counters; het heeft mechanische overeenkomsten met Soulslikes zoals Sekiro, maar met instelbare hulpmiddelen zodat het toegankelijker wordt voor een breder publiek. De wereld bevat veel zijactiviteiten, minigames, een bouwmodus, co‑op en PvP, en zelfs AI‑aangedreven gesprekken met NPC’s die lore en kleine zijverhalen onthullen.
De verdienstructuur is echter het meest besproken onderdeel. Where Winds Meet verkoopt vrijwel uitsluitend cosmetische items en gebruikt een gacha‑systeem voor zeldzame beloningen. Betaalde pulls worden gecombineerd met een in‑game valuta; critici wijzen op een “pity”‑mechaniek die een waardevol item pas na zeer veel pulls garandeert—bijvoorbeeld pas na ongeveer 150 pulls—en dat spelers vaak twee van zulke items nodig hebben. Met een geschatte kostprijs van rond $1,50 per betaalde pull kan het volgens berekeningen uitlopen op honderden dollars — en in extreme gevallen miljoenen: er circuleren claims dat individuele spelers al meer dan een half miljoen tot ruim een miljoen dollar in de game hebben geïnvesteerd. Die grote uitgaven door een kleine groep (de zogeheten whales) zouden de ontwikkelaar in staat stellen het spel voor de rest gratis te houden.
Die gekozen businessmodel brengt een ethische discussie met zich mee. Enerzijds maakt de aanpak het mogelijk dat veel spelers zonder enige uitgave van een rijke, uitgebreide game genieten. Anderzijds werkt het gacha‑systeem als een vorm van gokken. De schrijver van het artikel vinkt de kwaliteit van het spel af maar waarschuwt voor de maatschappelijke kant: sommige spelers kunnen in financiële problemen raken, of worden in ieder geval sterk verleid tot uitgaven voor zeldzame cosmetica. Die spanning tussen gratis toegankelijk vermaak en potentieel schadelijke gokmechanismen is een terugkerend thema.
Technisch werkt Where Winds Meet op meerdere platforms: pc, PlayStation 5 en mobiele apparaten (Android en iOS). De mobiele versies zijn visueel afgeslankt en vragen bij voorkeur gebruik van een controller; de pc‑versie kan op hoge instellingen draaien maar kan op drukkere plekken af en toe stotteren. De game biedt ook uitgebreide sociale systemen: healers in co‑op, blessuremechanieken die herstel vereisen, en mogelijkheden om NPC’s via AI‑chats te beïnvloeden—wat soms tot trucjes en exploitaties leidt.
Samengevat: Where Winds Meet is een indrukwekkende, diepgaande wuxia‑actiegame die gratis een AAA‑ervaring levert met grote visuele charme en veel systemen. De kritische kant betreft het gacha‑gedreven verdienmodel dat enerzijds de game gratis houdt en anderzijds sterk beroep doet op de financiële bereidheid van een kleine groep spelers, met mogelijke maatschappelijke gevolgen. Wie het spel wil proberen krijgt veel content zonder te hoeven betalen, maar moet zich bewust zijn van de gokachtige mechanieken achter de cosmetische marktplaats.