Review - Pragmata - Futuristische shooter met een groot hart

In dit artikel:

Tijdens Gamescom kwam Pragmata bij de reviewer per toeval op de radar doordat de presentatie als onderdeel van een pakketafspraak werd gepland. Die eerste indruk bleef hangen: de setting, de relatie tussen de volwassen protagonist Hugh Williams en het kleine androïde-meisje Diana, en de mix van hacken en schieten maakten nieuwsgierig. Na meerdere uitstelrondes is Pragmata sinds eind vorige maand uitgekomen en heeft het al meer dan 2 miljoen exemplaren verkocht.

Wat: Pragmata is een actie-avontuur dat zich afspeelt op een grote maanbasis, The Cradle. Daar is Lunafilament ontdekt, een materiaal waarmee machines vrijwel alles kunnen reproduceren — van bomen tot complete steden — en dat ook geavanceerde androïden mogelijk maakte. Diana (officieel D‑I‑0336‑7) is zo’n Pragmata, en zij redt Hugh nadat zijn team bij een instorting sterft. De kern van het spel combineert verhalende verkenning met combat waarin Diana vijandrobots hackt en Hugh vervolgens schade toebrengt.

Wie en waar: Capcom levert het spel, protagonisten zijn Hugh en Diana op de Cradle en op plekken die het Lunafilament heeft nagemaakt (zoals replica’s van stadsgebieden en plantenwerelden). De review is van Jurian Ubachs.

Gameplay: Gevechten draaien om een tweedeling: Diana voert hacks uit via een grid‑minigame waarbij ze een pad zoekt naar een eindpunt en onderweg nodes activeert die extra effecten geven; Hugh handelt het schieten af. Die wisselwerking werkt goed en zorgt voor strategische keuzes: welke vijanden eerst hacken, welke ontwijken, en welke extra nodes benutten. Hugh krijgt verschillende wapencategorieën (crowdcontrol, hoogsnelheids-schade, defensief), maar kan per categorie slechts één wapen tegelijk dragen. Een kritiekpunt is dat het wisselen van gevonden wapens alle actie pauzeert en daardoor het ritme verstoort. Daarnaast liggen er hackingnodes en andere items in de wereld en is er een “Shelter”, een veilige hub waar je wapens upgrade, heal-charges aanvult en trainingsmodules speelt. De mogelijkheid om relatief vaak terug te keren naar die hub maakt het spel toegankelijker dan het misschien anders zou zijn — de game test je vaardigheden sporadisch, maar legt vooral de nadruk op verhaal en spelplezier.

Moeilijkheid en uitdagingen: De normale route voelt niet extreem lastig; de echt pittige momenten zitten in optionele “Danger Zones” die betere loot en extra uitdaging bieden. Doodgaan leidt je terug naar de Shelter, en progressieverlies is beperkt, waardoor het geheel vrij vergevingsgezind blijft.

Audiovisueel: Pragmata is visueel indrukwekkend en draait op de RE Engine. Op sterke hardware sprongen effecten zoals pathtracing in het oog; op minder krachtige pc’s blijft de game mooi dankzij uitgebreide graphics‑opties en ondersteuning voor upscalers zoals DLSS (met de bekende artefacten bij intense beweging). Ook het geluid en de stemacteerprestaties geven veel sfeer, al merkt de reviewer op dat sommige muzikale keuzes aan bekende ruimtefilm-sferen doen denken — dat komt soms een tikje gekunsteld over, maar stoort niet substantieel.

Beoordeling en toekomst: De reviewer noemt Pragmata één van de verrassingen van het jaar: de chemie tussen Hugh en Diana, de aantrekkelijke setting en de solide gameplay maken indruk. De verkoopcijfers tonen bovendien commercieel succes voor een originele titel, wat de verwachting voedt dat Capcom mogelijk met DLC of een vervolg komt.

Kort gezegd: Pragmata combineert een ontroerend karakterdrama met toegankelijke maar strategische combat, schitterende graphics en een paar mechanische schoonheidsfoutjes (vooral het trage wapenwisselen). Het is een geslaagde, visueel opvallende nieuwe IP die zowel verhalend als speltechnisch blijft hangen.