Review - Philips 65PUS9000 The One - Ambilight-gezins-tv in te duur jasje

dinsdag, 19 augustus 2025 (06:45) - Tweakers

In dit artikel:

Philips’ instap-Ambilightserie The One heeft een nieuw model: de Philips PUS9000 (2024). TP Vision positioneert deze televisies als allround gezinsschermen: ze zijn veelzijdig en gebruiksvriendelijk, maar niet de top qua beeldtechnologie. Waar de vorige The One (PUS8808, 2023) nog zonder quantumdots kwam, voegt de PUS9000 nu een quantumdotlaag toe voor een ruimer kleurbereik. Belangrijkste vernieuwingen zijn bovendien vier volledige HDMI 2.1-poorten met 144Hz-VRR-ondersteuning en het nieuwe smart-tv-systeem Titan OS, dat Google TV vervangt.

Prijs en concurrentie
De adviesprijs van de 65"-PUS9000 ligt op €1.099; de laagste actuele prijs tijdens de review was €949. Dat is lager dan de oorspronkelijke lancering van vorige The One-modellen, maar in de huidige markt nog aan de hoge kant. Voor vergelijkbaar of minder geld zijn er 65"-miniled-televisies (TCL, Samsung, LG) verkrijgbaar die dankzij local dimming veel betere contrasten en hogere HDR-piekhelderheid bieden. Vorig jaar’s PUS8808 daalde later sterk in prijs (tot rond €650), wat de verwachting wekt dat de PUS9000 pas écht aantrekkelijk wordt als die ook verder in prijs zakt richting ongeveer €700 voor 65".

Uiterlijk en bouw
Het ontwerp verschilt nauwelijks van voorgangers: smalle randen, iets bredere onderlijst met Philips-logo en een redelijk uitgesproken kin met IR-ontvanger en statusled. De tv staat op een brede draaivoet die kabels netjes kan wegwerken. Ambilight is driezijdig aanwezig; The One heeft één led per Ambilight-groep (minder “lichtresolutie” dan duurdere Philips-modellen), en introduceert een AI-stijl die automatisch de lichtinstelling op content afstemt.

Aansluitingen en afstandsbediening
De PUS9000 biedt vier full-spec HDMI 2.1-poorten (4K met VRR tot 144Hz), ARC, koptelefoonuitgang, Bluetooth 5.2, Wi‑Fi 5, ingebouwde Chromecast en AirPlay 2. De afstandsbediening is luxer dan voorheen (achtergrondverlichting van knoppen), heeft geen fysieke cijferknoppen maar verlicht numerieke toetsen op verzoek, en gebruikt IR voor toetscommando’s terwijl stemcommando’s via Bluetooth werken. Er zijn irritante reclameknoppen en de microfoonknop opent nu Alexa in plaats van direct de zoekmicrofoon.

Titan OS: lichtgewicht maar onvolledig
Titan OS is een relatief ‘licht’ smart-tv-platform dat apps veelal in de cloud draait. Dat spaart opslag, maar kan in sommige gevallen tot traagheid leiden. De belangrijkste internationale diensten (Netflix, Prime Video, Disney+) zijn aanwezig en werken goed, maar het app‑aanbod is nog incompleet: Spotify en diverse Nederlandse aanbieders (KPN, Ziggo, Odido, Tele2) ontbreken. Het systeem toont veel contentaanbevelingen en FAST-kanalen (Titan Channels) en bevat reclame‑componenten. De zoekfunctie en gamehub zijn verbeterd, maar integratie (bijvoorbeeld Netflix‑zoekresultaten) is nog niet altijd compleet. Voor casual gebruik volstaat Titan OS doorgaans, maar power‑gebruikers missen nog functies en apps.

Gaming en prestaties
Voor gamers is de PUS9000 interessanter dan zijn voorganger doordat hij vier volledige HDMI 2.1‑poorten heeft en HDR (HDR10, HDR10+, HLG, Dolby Vision) ondersteunt. De tv heeft ALLM en een Game Bar 2.0 met informatie en handige opties (crosshair, shadow boost, kleurfilters). Inputlag is iets hoger dan bij de PUS8808 maar ruim voldoende voor vloeiende gameplay via HDMI; bij cloud‑gaming via de Titan-hub zagen de testers wel framedrops en lag bij snelle games. De gamehub vereist betaalde abonnementen (Blacknut + extra passen) om toegang tot veel titels te krijgen, wat het nut van die hub beperkt.

Beeldscherm, beeldverwerking en kleur
De getestte 65"-versie gebruikt een IPS-paneel met direct‑ledbacklight zonder local dimming. De quantumdots vergroten het kleurbereik, maar door gebrek aan local dimming en door het IPS‑karakter zijn zwartwaarden matig: zwart neigt naar grijs en contrasten blijven duidelijk achter bij VA‑ of miniled‑schermen en zeker bij oled. Wel zijn kijkhoeken breed, wat praktisch is voor een gezelschap. Het scherm is reflectief en heeft een matige antireflectie; in verlichte ruimtes vallen reflecties en backlight‑oneffenheden (clouding) op. De P5‑beeldengine levert degelijke upscaling, ruisreductie en motion­processing, maar de bewegingsinterpolatie staat in sommige presets aanvankelijk te agressief ingesteld en moet handmatig bijgesteld worden voor beste resultaten. SDR- en HDR‑weergave zijn natuurgetrouw en kleurnauwkeurig binnen de beperkingen van het paneel, maar HDR‑highlights missen omdat de tv geen hoge piekhelderheid of local dimming biedt.

Geluid en energieverbruik
Het ingebouwde 4.0‑systeem (downfiring drivers, geen woofer, geen Atmos) biedt heldere spraak en een breed stereo‑beeld, maar mist diepe bastonen en ruimtelijkheid; een soundbar met subwoofer is aan te raden voor filmliefhebbers. Energieverbruik is gemiddeld bij standaard testpatronen, maar in realistische kijktests relatief hoog; bij dagelijks vier uur tv leidt dat tot een geschatte jaarlijkse stroomrekening van ongeveer €29 (avond) tot €52 (overdag), uitgaande van huidige stroomprijzen.

Eindoordeel en advies
De PUS9000 is een functionele, goed uitgeruste gezinstelevisie: fraaie Ambilight, solide aansluitingen (4× HDMI 2.1), brede kijkhoeken dankzij IPS, en ondersteuning voor alle gangbare HDR‑formaten. Tegelijk zijn er duidelijke compromises: zwakke zwartwaarden en contrast door ontbreken van local dimming, storende reflecties, een nog niet helemaal volwassen Titan OS met ontbrekende apps en reclames, en—cruciaal—een prijsstelling die hem in veel gevallen minder aantrekkelijk maakt ten opzichte van concurrerende miniled‑modellen die betere HDR‑prestaties bieden. Voor gezinnen die Ambilight en veel HDMI‑poorten waarderen, kan de PUS9000 een goede keuze worden zodra de prijs fors daalt; op het huidige prijspeil zijn miniled‑alternatieven vaak verstandiger voor wie prioriteit geeft aan contrast en HDR‑impact.

Testteam (kort): reviewers van het testlab en redactie van de review: Redjiev Sardjoe, Denny Verwoert; eindredactie Monique van den Boomen.