Review - Cairn - Klimgame geeft lesje in menselijkheid
In dit artikel:
Cairn van de Franse studio The Game Bakers presenteert zich op het eerste gezicht als een klimgame, maar ontvouwt zich als een contemplatieve ervaring over menselijkheid, verlangen en de prijs van ambitie. Jij bestuurt Aava, een uitzonderlijk begaafde klimmer die de top van de mythische Mount Kami probeert te bereiken. Terwijl zij rotsen, ijswanden en sneeuwvelden trotseert, dringen via radioflarden familie, vrienden, haar agent en sponsors door: hun berichten maken duidelijk dat Aava’s doel persoonlijke offers eist en relaties onder druk zet. Die spanning — eenzaamheid, twijfel en verantwoordelijkheid tegenover je ambities — vormt het centrale thema van het verhaal en nodigt spelers uit tot zelfreflectie.
Gameplay draait volledig om precisie en keuzes: je bestuurt Aava’s ledematen met een controller (geen VR-ondersteuning) en leert klimmen in een lokale klimhal voordat je hogerop gaat. Stamina en positie zijn cruciaal; goed geplaatste rotshaken en momentjes om uit te rusten bepalen je overleving. Hulpstukken als klimrobots die rotshaken terugvinden of repareren, en een rugzak met eten, warme dranken, magnesiumpoeder en vingertape, voegen taktische lagen toe. Het spel biedt meerdere moeilijkheidsgraden — op de makkelijkste kun je terugspoelen na een val — waardoor leren en experimenteren toegankelijker wordt.
Cairn belooft meer dan alleen de route naar de top: de berg steekt vol resten van eerdere bewoners en eerdere beklimmers. Kleine locaties en verhalende vondsten schetsen een cultureel kader rond Mount Kami en maken verkennen lonend. De wereld moedigt afdwalen aan; vaak ziet de speler een aantrekkelijke grot of route naast de hoofdweg en wordt nieuwsgierigheid beloond met sfeer en ontdekkingen. Die openheid voedt de thematiek van het spel: wat mis je wanneer je alleen de snelste of makkelijkste paden kiest?
Visueel kiest Cairn voor een cel‑shaded, handgetekende stijl met veel aandacht voor licht en atmosfeer. Dat levert soms schitterende uitzichten op bij zonsopgang of tijdens veranderlijk weer, maar het uiterlijk voelt op andere momenten te simplistisch. Technisch zijn er klemmende punten: zichtbare clipping van ledematen tijdens hoekbewegingen en sporadische framerate‑problemen op pc. De game draait wel op de Steam Deck, maar met lagere instellingen en 30 fps, wat de ervaring enigszins degradeert.
De reviewer ervaart Cairn als een spel dat spelers een spiegel voorhoudt: zonder prekerigheid zet het je aan het denken over balans tussen doelgerichtheid en je sociale banden — vergelijkbaar met thema’s uit non‑fictie over ego en ambitie. Niet iedereen zal die meerlaagse lezing voelen; wie puur op zoek is naar een technische klimervaring vindt ook veel deugd in de mechanica en het uitgewerkte klimmen. Voor ongeveer dertig euro biedt Cairn zowel een realistisch aanvoelende klimmervaring als een potentieel betekenisvolle verhaallijn — mits de thematische toon bij je resoneert.