Review - Beast of Reincarnation - Actiegame van Pokémon-ontwikkelaar stelt teleur

In dit artikel:

Game Freak, de Japanse studio achter Pokémon, waagt zich met Beast of Reincarnation aan een actie-rpg die duidelijk inspiratie haalt uit onder meer FromSoftware en NieR. De game speelt zich af in een postapocalyptisch Japan dat is verwoest door de blight, een parasitaire plantenplaag die dieren in agressieve monsters verandert en de omgeving aantast. De meeste overlevende mensen bestaan als robotachtige golems.

Spelers besturen Emma, een zogenoemde sealer die de blight kan absorberen en manipuleren. Samen met haar door de plaag aangetaste hond Koo jaagt ze op Nushi, krachtige elitewezens wier krachten ze kunnen overnemen. Daarmee wil het duo uiteindelijk de Beast of Reincarnation verslaan, een wezen dat volgens de legende elke eeuw opnieuw verschijnt en de bron van de blight vormt. Emma heeft bovendien geen herinneringen of emoties, maar dat verhaalelement wordt volgens de recensie onvoldoende uitgewerkt. Het verhaal blijft steken in bekende clichés over een uitverkorene die een verwoeste wereld moet redden, terwijl het Engelse stemacteerwerk en de animaties weinig overtuigen.

De game is verdeeld over meerdere redelijk open gebieden die Emma en Koo met Bauera, een groot voertuig, bereiken. Verkennen verloopt aanvankelijk soepel dankzij Emma’s hoge beweeglijkheid, dubbele sprong, teleportatie tussen kampvuren en de mogelijkheid om met haar door de blight aangetaste haar grote afstanden te overbruggen. De omgevingen zijn echter weinig gedetailleerd, hebben last van texturepop-in en lijken geregeld op elkaar. Onzichtbare muren blokkeren bovendien regelmatig sprongen, soms met als gevolg dat Emma vast komt te zitten en automatisch wordt teruggezet. Koo wijst voortdurend op vijanden, voorwerpen en kampvuren, waardoor de speler weinig zelf hoeft te ontdekken en zijn meldingen snel repetitief worden.

Het sterkste onderdeel is het vechtsysteem. Aanvallen, blokkeren en ontwijken voelen dankzij goede animaties en geluidseffecten overtuigend aan. Door op het juiste moment te pareren, vult Emma een meter waarmee ze veel vijanden spectaculair kan uitschakelen. Bij eindbazen zorgt een volle meter er alleen voor dat ze tijdelijk worden uitgeschakeld. Een uitgebreide skill tree biedt veel mogelijkheden om Emma en Koo aan te passen; iedere verslagen Nushi voegt daar nieuwe opties aan toe.

Emma’s snelheid geeft spelers bovendien vrijheid. Ze kunnen vijanden rechtstreeks aanvallen, sluipen en tegenstanders één voor één uitschakelen, of Koo inzetten terwijl Emma op afstand met een boog vecht. Koo verzamelt tijdens gevechten flowerpoints door aanvallen goed te blokkeren. Die punten geven toegang tot magische aanvallen met verschillende effecten, zoals vijanden verlammen of de lucht in schieten. Omdat tegenstanders verschillende zwaktes hebben, voegen Koo’s vaardigheden een strategische laag toe.

Die goede basis wordt ondermijnd door een gebrek aan variatie. Golems en malefacts keren vaak terug, hebben meestal maar enkele aanvallen en worden daardoor voorspelbaar. Ook sommige Nushi-gevechten worden herhaald, terwijl bepaalde eindbazen slechts grotere versies van gewone vijanden zijn. Daardoor begint het vechten ondanks de sterke besturing alsnog te vervelen.

Buiten de actie kunnen spelers hun band met Koo en Kagura versterken. Aaien, wassen en communiceren met Koo leveren nieuwe vaardigheden en slots op, terwijl Kagura maaltijden bereidt die permanente statistiekbonussen geven. Dit systeem voelt volgens de recensie vooral als een verplicht routineklusje, mede door steeds dezelfde animaties en oppervlakkige gesprekken. De technische uitvoering kent eveneens tekortkomingen. Op de geteste pc bleef de game op 1440p doorgaans rond 60 fps, maar Game Pass-spelers konden door een bug DLSS niet gebruiken en moesten dit voorlopig zelf oplossen. Raytracing levert nauwelijks zichtbaar verschil op en de Cinematic-modus voor tussenfilmpjes draait op 24 in plaats van 30 fps.

Beast of Reincarnation laat volgens de recensie vooral zien dat Game Freak potentie heeft buiten Pokémon. Het gevechtssysteem, de bewegingsvrijheid en de samenwerking tussen Emma en Koo zijn geslaagd, maar clichés, technische problemen, matige audiovisuele kwaliteit en herhaling overschaduwen die sterke ideeën. Daardoor is de game wel speelbaar, maar moeilijk aan te raden tegenover betere alternatieven.