Review - 3 panelen vergeleken in 3 ASUS-monitoren: kies je rgb-woled, woled of QD-oled?

In dit artikel:

Een test van drie nieuwe 32-inch 4k-oledmonitoren van ASUS laat zien dat de paneelkeuze in 2026 nog altijd grote gevolgen heeft voor beeldkwaliteit, energieverbruik en gebruiksmogelijkheden. Het gaat om de ROG Swift OLED PG32UCDM Gen 3 met een nieuw QD-oledpaneel, de ROG Strix OLED XG32UQWMS met een vierlaags tandem-woledpaneel en de ROG Swift OLED PG32UCWM met een rgb-woledpaneel. ASUS is de enige fabrikant die deze drie varianten momenteel in zijn assortiment heeft. De prijzen liggen rond 1350, 950 en 1250 euro.

Het QD-oledmodel levert over het geheel genomen de beste beeldkwaliteit. De monitor heeft de beste kijkhoeken, een vrijwel perfecte uniformiteit van wit en donkergrijs en de vloeiendste gradaties in donkere tinten. Ook volgt hij de hdr-helderheidscurve het nauwkeurigst. De verbeterde coating maakt zwartweergave bij omgevingslicht beter dan bij oudere QD-oledpanelen, al blijft het beeld grijzer dan bij de woledmodellen. Een nadeel is de afwijkende subpixelindeling, waardoor bij tekst en grafische elementen gekleurde randjes zichtbaar kunnen zijn.

Het tandem-woledpaneel van de XG32UQWMS is vooral sterk op helderheid en efficiëntie. Het scherm haalt de hoogste hdr-piekhelderheid van de drie en blijft ook bij veel omgevingslicht overtuigend zwart. Bij een vaste helderheid verbruikt het ongeveer 30 watt, minder dan de twee andere modellen en zelfs minder dan veel 32-inch 4k-lcd-monitoren. De weergave in de felste hdr-modus is echter minder nauwkeurig: de helderheid volgt de gewenste curve daar minder vloeiend. Ook zijn kijkhoeken, donkergrijsuniformiteit en gradaties duidelijk zwakker dan bij QD-oled. Schuin bekeken krijgt het beeld bovendien een groene zweem.

De PG32UCWM gebruikt een rgb-woledpaneel zonder witte subpixel. Daardoor heeft dit model een traditionele rgb-subpixelindeling en ziet tekst er vrijwel hetzelfde uit als op een lcd-monitor. Dat maakt het scherm aantrekkelijker voor wie naast gamen veel werkt met tekst of andere statische content. Daar staat tegenover dat de monitor minder helder is in zowel hdr als sdr, meer stroom verbruikt en warmer wordt. Ook op kijkhoeken, uniformiteit en gradaties blijft hij achter bij de andere twee schermen. Langs de randen is zelfs vanaf een normale kijkpositie een groen-paarse kleurverschuiving zichtbaar.

Alle drie de monitoren combineren 4k-resolutie met een verversingssnelheid van 240Hz en zeer snelle responstijden van gemiddeld ongeveer 0,2 milliseconde. Op dit vlak is er geen wezenlijk verschil met eerdere 4k-oledpanelen. De twee woledmodellen hebben daarnaast een dualmode van 480Hz, maar daarbij daalt de resolutie naar 1920 bij 1080 pixels. Bewegend beeld kan scherper worden, maar het totaalbeeld wordt op 32 inch grof en onscherp. Het ontbreken van die functie bij het QD-oledmodel is daarom geen groot gemis.

Adaptive-Sync werkt op alle drie de schermen met Nvidia G-SYNC Compatible en AMD FreeSync Premium Pro. De woledmonitoren hebben tijdens variabele verversingssnelheden vaker last van zichtbaar geflikker in donkere beeldpartijen dan het QD-oledmodel. ASUS biedt op alle drie instellingen om het bereik van Adaptive-Sync te beperken en zo dit effect te verminderen, maar daarmee wordt een deel van de flexibiliteit opgegeven. De bewegingsonscherptereductie ELMB werkt volgens hetzelfde principe als bij andere oledmonitoren: de helderheid halveert ongeveer, hdr is niet beschikbaar en Adaptive-Sync valt uit.

De twee Swift-modellen beschikken over een uitgebreide aansluitingsset met twee HDMI 2.1-poorten, USB-C met 90 watt stroomlevering, een kvm-functie en DisplayPort 2.1 met volledige bandbreedte. De goedkopere Strix XG32UQWMS mist juist USB-C, kvm en DisplayPort 2.1. Daardoor is bij 240Hz via DisplayPort altijd compressie nodig. Ook ontbreekt rgb-verlichting. De eenvoudiger voet is wel praktisch: hij neemt minder ruimte in en biedt een groter verstelbereik dan de voeten van de Swift-modellen.

De PG32UCDM Gen 3 heeft de beste bouwindruk en een stevige voet, maar kost met ongeveer 1350 euro uitzonderlijk veel. De PG32UCWM biedt veel functies en een opvallend transparant ontwerp met zichtbare interne onderdelen, maar de constructie voelt minder solide aan en het testexemplaar vertoonde al stof achter het transparante deel. De drie monitoren hebben onder meer een aanwezigheidssensor, diverse maatregelen tegen inbranden en drie jaar garantie tegen inbranden. De kleurafstelling is in sRGB over het algemeen goed, maar niet uitmuntend. Hardwarekalibratie en aparte Adobe RGB-modi ontbreken.

Wie vooral de beste beeldkwaliteit zoekt, komt bij de PG32UCDM Gen 3 uit, maar de hoge prijs maakt het model moeilijk aan te bevelen. De XG32UQWMS biedt de felste hdr-highlights en het laagste energieverbruik, maar heeft voor bijna 1000 euro een karige aansluitingsset en duidelijke beeldkundige compromissen. De PG32UCWM is het meest geschikt voor wie tekstweergave belangrijk vindt, al is hij door zijn lagere helderheid, hogere verbruik en mindere kijkhoeken geen universele winnaar.

Oudere 32-inch oledpanelen blijven een goedkoper alternatief. Modellen met een ouder paneel kosten vaak 600 tot 800 euro en soms iets meer dan 500 euro, terwijl ze nog steeds 240Hz en soms een 480Hz-dualmode bieden. De nieuwe generatie is bovendien al aangekondigd: een volgend 32-inch QD-oledpaneel met een reguliere rgb-indeling zou een hogere verversingssnelheid, tot 360Hz of 680Hz in dualmode, en meer helderheid krijgen. De eerste modellen worden eind 2026 of begin 2027 verwacht.