Achtergrond - Tien jaar Pixels, de telefoons waarvan Google niet wil dat ze succesvol zijn

In dit artikel:

Google bracht tien jaar geleden zijn eerste Pixel-smartphones uit. De toestellen waren aanvankelijk vooral bedoeld om te laten zien wat een telefoon met Googles versie van Android kon bieden. Inmiddels is de serie uitgegroeid tot een strategisch product, maar wereldwijd blijft het marktaandeel beperkt.

Voor de Pixel-lijn werkte Google jarenlang aan smartphones onder de naam Nexus. Die toestellen werden door fabrikanten als HTC, Samsung, LG en Huawei geproduceerd en waren vooral gericht op ontwikkelaars. Ze boden relatief betaalbare hardware met een vrijwel ongewijzigde Android-versie. Met Pixel koos Google vanaf 2016 voor een andere aanpak: een eigen high-end product met een herkenbaar ontwerp, aanvullende software en functies waarmee het rechtstreeks met de iPhone kon concurreren.

De eerste Pixel-modellen waren niet overal verkrijgbaar. Nederlandse kopers weken lange tijd uit naar Duitsland of Frankrijk; pas met de Pixel 7-serie in 2022 kwam de telefoon officieel naar Nederland. De reeks werd ieder jaar vernieuwd en omvat inmiddels onder meer reguliere modellen, Pro-versies, een vouwbare variant en goedkopere toestellen uit de a-serie.

Google legde vanaf het begin veel nadruk op fotografie en kunstmatige intelligentie. Met computationele fotografie, waaronder HDR+-verwerking, wist het bedrijf sterke resultaten bij weinig licht te bereiken zonder aanvankelijk grote of vernieuwende camerasensoren te gebruiken. In latere generaties koos Google wel voor grotere sensoren. De Pixel 6 vormde een belangrijk keerpunt: die telefoon kreeg een duidelijker eigen ontwerp en Googles eerste Tensor-systeemchip. De ontwikkeling daarvan was al vroeg voorzien, maar werd pas in 2021 werkelijkheid.

De toestellen bevatten geregeld experimenten. Zo gebruikte de Pixel 2 een drukgevoelige behuizing, afkomstig uit HTC’s technologie, en kreeg de Pixel 4 een radarsysteem voor gebarenbediening. Met de Pixel 3a bewees Google bovendien dat het ook een aantrekkelijke goedkopere smartphone kon maken. De camera bleef een belangrijk onderscheidend element, terwijl Google op het gebied van processor-, grafische en modemprestaties doorgaans niet de sterkste hardware levert. De nadruk ligt daarentegen op AI-functies, Googles eigen diensten en snelle softwareondersteuning. Pixel-telefoons ontvangen nieuwe Android-versies en beveiligingsupdates eerder dan toestellen van andere merken.

De verkoop groeide volgens ramingen van analisten, maar Google publiceert zelf geen aantallen. Onderzoeksbureau IDC schatte het wereldwijde aandeel rond 1,1 procent. Daarmee blijft Pixel ver achter bij Samsung, Xiaomi, OPPO en vivo. In de Verenigde Staten zou het aandeel ongeveer 5 procent zijn, mede dankzij stevige marketing en afspraken met providers. Ook in Japan doet Google het relatief goed. Omdat Pixel in veel landen niet officieel wordt verkocht, geven wereldwijde cijfers niet het volledige beeld.

Een groot marktaandeel lijkt echter niet Googles belangrijkste doel. Als Pixel de dominante Android-telefoon zou worden, zou dat andere fabrikanten kunnen ontmoedigen om Googles besturingssysteem te blijven gebruiken. Samsung, Xiaomi, OPPO en andere merken zouden dan mogelijk meer reden hebben om eigen softwareplatforms of alternatieven te zoeken. Google houdt daarom bewust een positie als kleinere hardwarefabrikant binnen het Android-ecosysteem.

De Pixel dient vooral als demonstratieplatform voor Googles diensten en AI-strategie. Het bedrijf profiteert waarschijnlijk meer van het gebruik van de Play Store, Chrome, Maps en andere diensten op telefoons van alle fabrikanten dan van een overheersende positie op de smartphonemarkt. Daardoor kan Pixel als nicheproduct blijven bestaan: groot genoeg om Googles technologische richting zichtbaar te maken, maar klein genoeg om Android-partners niet rechtstreeks uit de markt te drukken.