Achtergrond - In 2025 leek het beter te gaan met de game-industrie: 'Nog geen gezond klimaat'
In dit artikel:
Sinds 2022 maakt de gamesector een ongekende ontslaggolf door: waar in 2021 nog enkele honderden banen verloren gingen, steeg dat aantal naar tienduizenden in de jaren daarna. Schattingen van ontwikkelaar Farhan Noor tonen 567 ontslagen in 2021, oplopend naar 8.549 in 2022, 10.466 in 2023, 14.639 in 2024 en een daling naar ongeveer 5.300 in 2025 — een aanwijzing dat het ergste mogelijk voorbij is, maar geen garantie voor herstel.
Waarom zoveel ontslagen? Meerdere oorzaken spelen samen. Beursgenoteerde bedrijven snoeien vaak in personeel om kwartaalcijfers op te poetsen; dat korte-termijndenken wordt versterkt door lange ontwikkeltijden van games, waardoor stabiele inkomsten jaar op jaar lastig zijn. De coronaperiode droeg bij via goedkope leningen en overnames door grote spelers (zoals Microsoft en Embracer), waardoor sommige studios later onder druk kwamen om rendement te leveren en daarom kostbaar personeel wegsnoeiden. Daarnaast wordt het personeelsbeleid beïnvloed door de AI-hype: bedrijven proberen werkzaamheden te automatiseren of nemen minder junioren aan, wat creativiteit en kennisopbouw op de langere termijn bedreigt. Jan Willem Nijman (Vlambeer) waarschuwt dat dergelijke beslissingen games kwalitatief kunnen schaden en de ontwikkeltijden verder verlengen.
De ontslagen raken niet alleen grote AAA-studio’s. Indiebedrijven vingen tijdens de investeringsfase extra budgette en breidden personeel uit; nu krimpen uitgeversbudgetten, waardoor ook bij indies banen verdwijnen. Voor zelfstandige studio’s zijn de kosten omhoog gegaan terwijl prijzen voor indiegames niet evenredig stegen, wat de levensvatbaarheid van kleinere makers onder druk zet. Nijman zegt dat veel makers uit passie doorgaan, maar waarschuwt dat talent voorgoed kan vertrekken naar minder stressvolle en beter betaalde banen buiten de gameswereld.
Regionaal zijn grote verschillen zichtbaar. De VS ziet de meeste ontslagen — de industrie is er groter en ontslagprocedures zijn eenvoudiger — maar ook in Europa proberen uitgevers snel te snijden in personeel, soms via contracten die niet worden verlengd of met ontslagpremies om mensen aan te moedigen zelf op te stappen. Dit ondermijnt moraal en treft ook mensen met werkvisa extra hard. Een opvallend lichtpunt is Vlaanderen: de Belgische game-industrie groeide in 2024 in omzet, aantal bedrijven en personeel. Volgens Natascha Rommens (Flega) helpt overheidssteun via bijvoorbeeld het Vlaams Audiovisueel Fonds en de Flanders Game Hub; Nederland heeft daarentegen minder actieve beleidssteun en zag recent de Dutch Games Garden sluiten door gebrek aan subsidie. Dat dwingt Nederlandse studio’s creatiever te zijn in bedrijfsmodellen, maar maakt de sector kwetsbaarder.
De toekomst blijft onduidelijk. Nijman vreest dat de AI-bubbel kan barsten en een recessie uitlokken als investeerders terughoudender worden, terwijl andere insiders denken dat de industrie cyclisch is en zich zal heroriënteren naar kleinere, kwalitatief sterke titels — voorbeelden als Baldur’s Gate 3 en andere succesverhalen tonen dat spelers niet per se enorme open werelden nodig hebben. Concreet lijkt de industrie momenteel te stabiliseren, maar structurele problemen — kortetermijndenken, druk op creatief personeel, en onvoldoende beleidssteun in sommige landen — moeten worden aangepakt om langdurig herstel en diversiteit in gameaanbod veilig te stellen.