Achtergrond - De eerste rit met Tesla FSD - Indrukwekkend, maar nog niet helemaal zelfrijdend
In dit artikel:
De RDW keurde Tesla’s Full Self-Driving (Supervised) vorige week goed voor gebruik in Nederland en Tesla rolt de functie sinds kort via een software-update uit naar klanten. Op uitnodiging van Tesla reed ik op maandag 13 april een dag in een Model Y uitgerust met FSD. Conclusie: technisch indrukwekkend en vaak zeer vloeiend, maar zeker geen volledig autonoom rijden — toezicht blijft verplicht.
Voor gebruik moet je eerst een instructievideo van ongeveer zes minuten kijken en een korte quiz doen. Daarna start je FSD in het navigatiescherm met de blauwe knop; de auto plant de route, regelt wegrijden uit parkeervakken en het invoegen op de weg, en neemt remmen, richtingaanwijzers en rijbaankeuzes over. Anders dan systemen die alleen op vastgestelde wegen werken, probeert Tesla FSD overal te opereren — ook op afgesloten terreinen, bij werkzaamheden en in ingewikkelde stadsstraten.
In de praktijk rijdt FSD vaak verrassend snel en soepel mee in het verkeer: het stopt voor verkeerslichten, houdt afstand tot fietsers, kan inhalen op de snelweg en manoeuvreert in smalle straatjes zoals in Muiden. Op zulke momenten leek de auto soms sneller te “zien” dat het veilig was om over te steken dan ik zelf.
Er zijn echter duidelijke beperkingen. FSD is niet foutloos en soms eigenzinnig. Tijdens de rit bleef de auto na groen licht staan totdat ik kort het gaspedaal aanraakte; op een ander moment remde hij onnodig omdat een rood licht zichtbaar was dat niet voor onze rijstrook gold. De software communiceert nauwelijks waarom hij iets doet — je ziet een simpele visualisatie, maar geen verklarende melding als “stoplicht voor andere rijstrook”. Daardoor moet je als bestuurder constant raden of FSD wacht op een fietser, een verkeerslicht of iets anders.
Sommige gedragingen zijn ook onhandig: de auto kan te lang “links plakken” en terughoudend zijn met baanwissels, zelfs als een suggestie op het scherm staat. Tegelijkertijd is FSD een enthousiaste inhaler: hij probeert vaak net dat beetje sneller te rijden dan het voertuig ervoor, binnen het door Tesla ingestelde maximum (in Nederland maximaal 130 km/u). Je kunt hogere snelheden toestaan, maar de auto beslist uiteindelijk zelf of hij dat doet.
Belangrijk is het psychologische effect: vaak voelde het alsof ik FSD hielp in plaats van andersom. Ik betrapte mezelf op wegdromen en vergeten dat ik nog de bestuurder ben — ondanks een camera bij de binnenspiegel die toezicht houdt op aandacht. Die controles helpen, maar garanderen niet dat iemand ook echt alert is. In de momenten waarin FSD “fout” leek te gaan, was het gedrag meestal voorzichtig in plaats van gevaarlijk; soms leidde dat juist tot irritatie van achteropkomend verkeer.
Tesla zegt FSD via updates te kunnen verbeteren zonder telkens opnieuw langdurig goedkeuringstrajecten met de RDW te moeten doorlopen, waardoor de functie in de toekomst assertiever of beter afgestemd kan worden. Financieel kost toegang €99 per maand of een eenmalige aankoop van €7.500, en alleen voertuigen met de juiste hardware (HW4) kunnen het gebruiken.
Samengevat: Tesla FSD (Supervised) laat zien wat er technologisch mogelijk is en loopt voor op veel concurrenten. Voor dagelijks gebruik kan het veel gemak bieden, maar het is geen vervanging voor een oplettende bestuurder. Potentiële gebruikers moeten zich bewust zijn van de beperkingen en van de verleiding om te veel te vertrouwen op het systeem.