Achtergrond - 1,3 miljoen handtekeningen, maar geen wet: hoe gaat Stop Killing Games door?

In dit artikel:

Bijna 1,3 miljoen Europeanen tekenden het burgerinitiatief Stop Killing Games (officieel Stop Destroying Videogames), dat uitgevers wil verhinderen om online-only games zomaar offline te halen zonder dat spelers die spellen daarna nog kunnen spelen. Het initiatief, opgezet door Ross Scott na de beëindiging van ondersteuning voor The Crew door Ubisoft in 2024 — waardoor die titel zelfs in singleplayer onbruikbaar werd — eist dat uitgevers vooraf maatregelen nemen: een offline speelbare versie, ondersteuning voor door spelers gehoste servers of peer-to-peeropties.

De Europese Commissie heeft echter recent laten weten geen nieuwe wet te willen maken die gamemakers daartoe verplicht. De belangrijkste redenen: bestaande auteursrechtregels geven rechthebbenden exclusieve controle over hun creaties, en consumentenrecht biedt al bepaalde beschermingen, zoals informatieplichten over beëindigingsvoorwaarden en mogelijkheden tot terugbetaling wanneer een aankoop niet aan redelijke verwachtingen voldoet. In plaats van bindende regels stelt de Commissie voor met de industrie en consumentenorganisaties te werken aan een vrijwillige gedragscode en meer handhaving en voorlichting rond bestaande consumentenrechten.

Scott en zijn medestanders zien dat besluit niet als het einde. Zij noemen Stop Killing Games inmiddels meer een beweging dan een burgerinitiatief en richten zich nu op het Europees Parlement, dat volgens hen meer ontvankelijk is voor hun eisen. Doel is die eisen in te brengen bij de aanstaande Digital Fairness Act (DFA), een wetsvoorstel dat online consumentenproblemen zoals dark patterns en verslavende ontwerppraktijken moet aanpakken — het Parlement kan bestaande voorstellen aanpassen. Daarnaast ondersteunt de groep juridische stappen: in Frankrijk begeleidt consumentenorganisatie UFC-Que Choisir een zaak tegen Ubisoft over The Crew, en als rechters oordelen dat uitgevers consumentenrecht hebben geschonden kan dat jurisprudentie scheppen die andere rechtszaken versnelt. Ook in Californië loopt politiek werk: het lagerhuis stemde onlangs voor een wet die makers dwingt spellen speelbaar te houden of geld terug te geven; de Senaat moet nog beslissen.

Internationaal is er zodoende beweging: sommige landen of staten overwegen eigen maatregelen, terwijl andere regeringen, zoals die van het VK, beweren dat bestaande regels toereikend zijn en waarschuwen dat verplichte beschikbaarheid schadelijk kan zijn voor kleinere studio’s. Uitgevers kunnen dan ook besluiten bepaalde markten te mijden als regels strenger worden.

Kortom: de EU-executieve tak kiest voorlopig voor dialoog en vrijwilligheid in plaats van nieuwe dwingendrechtelijke regels, maar Stop Killing Games zet in op parlementaire amendementen, rechtszaken en internationale politieke druk om uitgevers te dwingen games langer speelbaar te houden of consumenten compenseren.